خسرو سینایی

خسرو سینایی

گفتاوردهاویرایش

  • «فرش، پیوند هنرمندانه ایرانیان با طبیعت، زندگی، باورها و تاریخ است.»[۱]
  • «معمولاً، هدف فیلم‌ها مانند نامشان، آخر مشخص می‌شود.»[۲]
  • «من تا امروز فیلم سفارشی که کسی به من بگوید چه کنم قبول نکرده‌ام. با سفارش‌کننده صحبت می‌کنم. او هدف‌ها را به من می‌گوید و از ابتدا طی می‌کنم که این هدف‌ها در فیلم خواهد بود، اما من فیلم خودم را می‌سازم. همیشه به جوان‌ها می‌گویم بچه‌ها حرمت حرفه‌تان را حفظ کنید.»[۳]
  • «نباید شعار داد. چون شعار بیننده را پس می‌زند. باید سبکبال کار کرد و ذهنیت‌هایی که عمیق‌تر هستند را با بیننده در میان گذاشت.»[۴]
  • «اگر واقعاً مملکتمان را دوست داشته باشیم، برای هرنوع هدردادن ثروت این مملکت دل می‌سوزانیم.»[۵]
  • «من سینما را یک ابزار می‌بینم. سینما در ذهن اتفاق می‌افتد و با ابزار بیان می‌شود. سینما در ذهن اشخاص مختلف با هم متفاوت است، ولی ابزار آن یکی است.»[۶]
  • «همین فیلم را که خواستند در ایران نمایش دهند رئیس سندیکای سینماداران آمد و گفت: گفتند سردر سینماها، صور قبیحه است و حق ندارید سردر بزنید، در تلویزیون آن زمان و روزنامه‌ها نمی‌شد تبلیغ کرد. فیلم زنده باد در شرایطی روی پرده آمد که سردر سینمایی نداشت. البته با هزار بدبختی پول جمع کرده و سردر سینما را چاپ کرده بودند. سر دری که فقط یک دست خونی بود بردیوار و یک سری سایه‌ای که مشت شده بود. فیلم زنده باد در این شرایط بر روی پرده آمد. بعد از چهار روز که مردم حتی در جنوب تهران در وسط فیلم، برای آن دست می‌زدند فیلم را برمی‌دارند و بعد توقیف می‌شود و بعد همه سینماها سردر می‌زنند! سینایی سالها قبل در مصاحبه ای گوید شما اسم این کار را چه می‌گذارید؟»[۷]

وابستهویرایش

منابعویرایش