باز کردن منو اصلی

چیماماندا انگزی آدیچی

نویسنده و شاعر اهل نیجریه
دوست عزیزی به من گفت کسی که خودش را فمینیست می‌نامد در واقع از مردها بیزار است؛ بنابراین تصمیم گرفتم که از آن به بعد یک فمینیست آفریقایی شاد باشم که از مردان بیزار نیست. در بعضی مواقع من فمینیست آفریقایی شادی بودم که علاوه بر این که از مردها بیزار نیست، برق لب می‌زند و پاشنه بلند می‌پوشد، آن هم فقط به خاطر دل خودش و نه برای مردان.

چیماماندا انگزی آدیچی (به انگلیسی: Chimamanda Ngozi Adichie) نویسنده نیجریه‌ای است.

گفتاوردهاویرایش

ما همه باید فمینیست باشیمویرایش

  • «فرهنگ مردم را نمی‌سازد، این مردم هستند که فرهنگ را می‌سازند. اگر این حقیقت داشته باشد که انسانیت زنان در فرهنگ ما وجود ندارد، باید ان را در فرهنگ خودمان جای بدهیم و نهادینه کنیم»[۱]
  • «در سال ۲۰۰۳ رمان «ختمی ارغوانی» را نوشتم. داستان مردی که در میان مسائل مختلف سردرگم است؛ همسرش را کتک می‌زند و داستان او پایان خوشی ندارد. وقتی که این رمان در نیجریه به بازار رفت، یک روزنامه‌نگار که مرد خوبی هم بود، گفت که می‌خواهد نصیحتی به من بکند. (احتمالاً می دانی که نیجریه ای‌ها، در ارائهٔ مشاورهٔ ناخواسته خیلی زرنگ هستند) به من گفت که مردم می‌گویند رمان من یک رمان فمینیستی است و نصیحت او به من – در حالی که سرش را با ناراحتی تکان می‌داد- این بود که من نباید تا زمانی که زنان فمینیست زنان ناامیدی هستند هرگز خودم را فمینیست بدانم، چرا که آن‌ها حتی نمی‌توانند همسری پیدا کنند؛ بنابراین تصمیم گرفتم به خودم لقب فمینیست خوشحال را بدهم. یک زن تحصیلکردهٔ اهل نیجریه به من گفت که فمینیسم در فرهنگ ما وجود ندارد و یک موضوع ضد آفریقایی است و این که من خودم را فمینیست می‌نامیدم، چرا که من تحت تأثیر کتاب‌های غربی قرار داشتم.»
  • «به هر حال، تا زمانی که فمینیسم امری ضد آفریقایی بود، من تصمیم گرفتم که خودم را یک فمینیست شاد بنامم. دوست عزیزی به من گفت کسی که خودش را فمینیست می‌نامد در واقع از مردها بیزار است؛ بنابراین تصمیم گرفتم که از آن به بعد یک فمینیست آفریقایی شاد باشم که از مردان بیزار نیست. در بعضی مواقع من فمینیست آفریقایی شادی بودم که علاوه بر این که از مردها بیزار نیست، برق لب می‌زند و پاشنه بلند می‌پوشد، آن هم فقط به خاطر دل خودش و نه برای مردان.»
  • «ما به دخترهامی گوییم: می‌توانید بلندپرواز باشید، اما نه خیلی زیاد. می‌توانید به موفقیت دست پیدا کنید اما نه موفقیت زیاد و چشمگیر، در غیر این صورت از طرف مردان تهدید خواهید شد. اگر در رابطه تان با یک مرد شما نان آور هستید، باید وانمود کنید که این طور نیست، مخصوصاً در محافل عمومی؛ در غیر این صورت او را از مردی ساقط کرده‌اید. اما چه می‌شد اگر ما از خودمان این سؤال را می‌پرسیدیم: چرا موفقیت زنان باید از طرف یک مرد تهدید به شمار آید؟»
  • «من زنی نیجریه‌ای را می‌شناسم که تصمیم به فروش خانه اش گرفت، چرا که نمی‌خواست مردی را که تصمیم به ازدواج با او دارد، بترساند و از خود دور کند.»
  • «من زن مجردی را در نیجریه می‌شناسم که وقتی برای کنفرانسی می‌رفت حلقهٔ ازدواجی به دست می‌کرد، چرا که می‌خواست همکارانش با احترام با او رفتار کنند.»
  • «نکتهٔ ناراحت‌کننده این است که حلقهٔ ازدواج حقیقتاً به طور خودکار این طور به نظر می‌رساند که طرف شایستهٔ احترام است و تا زمانی که این حلقهٔ ازدواج وجود نداشته باشد دیگران حق دارند او را نادیده بگیرند و متأسفانه این موضوع در مراکز کاری مدرن هم به وفور دیده می‌شود.»
  • «جامعه به ما آموزش می‌دهد زنی که در یک مقطع سنی خاص ازدواج نکند قطعاً زنی است که در زندگی شخصی عمیقاً شکست خورده است. در حالی که یک مرد در سن خاص اگر ازدواج نکرده باشد به معنی این است هنوز فرد مورد نظر خود را نیافته است.»

منابعویرایش

ویکی‌پدیا مقاله‌ای دربارهٔ
  1. چیماماندا انگوزی آدیشی، ما همه باید فمینیست باشیم، ترجمهٔ مریم طباطبائیها، انتشارات کتاب کوله پشتی، ۱۳۹۵.