باز کردن منو اصلی
نقش روی جلد قدیمی رساله شریفه پند صالح

رساله شریفه پند صالح تألیف شیخ محمدحسن صالحعلیشاه گنابادی (از اقطاب پیشین سلسله نعمت‌اللهی سلطانعلیشاهی گنابادی) است.[۱]

گفتاوردهاویرایش

  • «امر ولایت و طریقت راجع به قلبست نه جوارح و بسته به سِرّ است نه سَر، و سینه به سینه رسیده و در کتب نوشته نشده و اصول آن به لفظ درنیاید بلکه آنچه گفته و نوشته شود پنهان‌تر گردد. و چون اثر در امر و فرمان شخص ولیست عمل بر نوشته نتیجه نبخشد...»
    • پند صالح، چاپ ۱۳۹۶، کتمان سّر، صفحهٔ ۳۵
  • «چه در احکام ظاهر و شریعت، و چه آداب باطن و طریقت، که این هر دو نباید از هم جدا باشد که بدون یکدیگر نتیجه نبخشد. شریعت اعمال راجع به تن و طریقت راجع به دلست. شریعت آراستن ظاهرست به طاعت، طریقت پاکیزه نمودن باطن است به اخلاق پسندیده و دوستی و یاد خدا و روشن ساختن دل به شناختن او. پس این هر دو مانند مغز و پوست بلکه مانند لفظ و معنیست و مانند جان و تن و یا چراغ و روشنایی آن یا مانند دوا و اثر آن و جمع بین ظاهر و باطن و شریعت و طریقت از اختصاصات سلسله نعمت‌اللّهیه بوده و هست...»
    • پند صالح، چاپ ۱۳۹۶، جمع شریعت و طریقت، صفحهٔ ۶۴
  • «و طلاق در نزد خدا و خلق ناپسند و بر حضرت رسول صلّی الله علیه و آله مگر در ناچاری، ناگوار است و بردباری در ناگواری‌های زنان تا بشود گواراتر از طلاق است»
    • پند صالح، چاپ ۱۳۹۶، طلاق، صفحهٔ ۸۵
  • «...به خود پرداخته، به دیگران نپردازد، و از خود برخود ترسان و دیگران از او در امان باشند...»
    • پند صالح، چاپ ۱۳۹۶، خلاصه صفات مؤمنین، صفحهٔ ۱۱۴

منابعویرایش

  1. «شناسنامه و مشخصات کتاب رساله شریفه پند صالح در سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران». سازمان اسناد و کتابخانه ملی جمهوری اسلامی ایران. بازبینی‌شده در ۲۸ اوت ۲۰۱۹. 

پیوند به بیرونویرایش

ویکی‌پدیا مقاله‌ای دربارهٔ
پند صالح
دارد.