نیل رودی در شمال شرقی قاره آفریقا، طولانی‌ترین رود جهان که برای کشور مصر حیاتی است.
در ادبیات شرقی، پُرآبی و فراوانی به نیل تشبیه می‌شود.

۲۰۰px

دربارهویرایش

  • «... غرقه در نیل چه اندیشه کند باران را».
  • «آب نیل از میان جنوب و مغرب می‌آید و به مصر می‌گذرد و به دریای روم می‌رود. آب نیل چون زیادت می‌شود دو بار چندان می‌شود که جیحون به ترمذ؛ و این آب از ولایت نوبه می‌گذرد و به مصر می‌آید ...».
  • «و گویند نتوانسته‌اند که منبع آب نیل را به حقیقت بدانند و شنیدم که سلطان مصر کس فرستاد تا یک ساله راه برکنار نیل رفته و تفحص کردند هیچ‌کس حقیقت آن ندانست الا آن که گفتند که از جنوب از کوهی می‌آید که آن را جبل القمر گویند...».
  • نیل مثل دریایی آرام است، دریایی که نمی‌گذرد، بلکه همه چیز را می‌گذراند. و با ماندن دائمی خویش، با استوار بودن خود همهٔ احساس‌های جاه‌طلبی را در انسان از بین می‌برد، و حقیقت این است که انسان در برابر چنین رودی، چاره‌ای جز تواضع ندارد و تازه حتی تواضع هم به درد نیل نمی‌خورد.
  • نیل تمام هستی ما را به مبارزه می‌طلبد، انگار از تمام مردمان عالم می‌خواهد که بر کرانه‌هایش صف بکشند و قلب درشت و داغ اوزیریس را که نیل ذوبش می‌کند، تماشا کنند.
  • مشکل است که انسان چشم در آب نیل بدوزد و خود را برهنه نبیند و احساس خودکشی پیدا نکند. منتها این احساس خودشکی با هر احساس دیگر خودکشی فرق می‌کند، انسان از زیادی هوس و شور و هیجان، می‌خواهد نابود شود.
  • بر روی نیل، چشم که ببندی، درست در قلب سکوت و رؤیا هستی.

منابعویرایش

  1. http://ganjoor.net/saadi/divan/ghazals/sh17/
  2. http://ganjoor.net/naserkhosro/safarname/sh39/
  3. http://ganjoor.net/naserkhosro/safarname/sh39/
  4. براهنی، رضا. سفر مصر. ویرایش اول. تهران: نشر اول، ۱۳۶۳ش/ ۱۹۸۴م. ۳۲ و۳۶. 
  5. براهنی، رضا. سفر مصر. ویرایش اول. تهران: نشر اول، ۱۳۶۳ش/ ۱۹۸۴م. ۵۰.