باز کردن منو اصلی

عبدالرزاق لاهیجی

فیلسوف، نویسنده و دانشمند ایرانی
(تغییرمسیر از فیاض لاهیجی)

عبدالرزّاق، علی بن حسین لاهیجی همچنین شهرت‌یافته به فَیّاض لاهیجی (؟، لاهیجان - ۱۶۶۱، قم) فیلسوف، متکلّم، محدث، مؤلف و شاعر ایرانی بود.[۱]

گفتاوردهاویرایش

گفته‌ای بیدار باید عاشق دیدار ما      پاس این حرف تو دارد دیدهٔ بیدار ما[۱]
* * *
تو به هر کوچه خرامان و من از رشک هلاک      که نبسته است کسی چشم تماشایی را[۱]
* * *
هرکه بینی لبش از دعوی منصور پر است      لیک رندی که کشد سرزنش دار کم است[۱]
* * *
قسمت ما زین چمن بار تعلق بود و بس      سرو را نازم که آزاد آمد و آزاد رفت
نه غم بیگانگان دارم نه فکر دوستان      تا به یادم آمدی عالم مرا از یاد رفت[۱]
* * *
در و دیوار به محرومی من می‌خندند      من به این خوش که به رویم در گلشن باز است[۱]
* * *
حیف است که در گردن حور افکندش کس      دستی که به یاد تو در آغوش توان کرد[۱]
* * *
روح در قالب انسان ز پی معرفت است      کرده‌اند این تله در خاک که عنقا گیرند[۱]
* * *
وقت است که ترک پیر استاد دهیم      آموخته‌ها را همه از یاد دهیم
با جام میِ دو ساله در میکده‌ها      ناموسِ هزار ساله بر باد دهیم[۱]

منابعویرایش

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ ۱٫۳ ۱٫۴ ۱٫۵ ۱٫۶ ۱٫۷ ۱٫۸ هدایت، رضاقلی‌خان. «فیاض لاهیجی». نصرت‌الله فروهر. در ریاض العارفین. به کوشش سید رضی واحدی و سهراب زارع. تهران: انتشارات امیرکبیر، سال ۲۰۰۹م. ص ۲۸۶. شابک ‎۹۷۸-۹۶۴-۰۰-۱۲۳۳-۸.