باز کردن منو اصلی

میر-سید علی بن محمد حسینی همدانی همچنین شهرت‌یافته به ابن شهاب همدانی (۳۰ اکتبر ۱۳۱۴، همدان – ۱۳۸۴، کولاب) صوفی، مؤلف و شاعر ایرانی بود.[۱]

MirSyedAliHamdani.jpg

گفتاوردهاویرایش

از کنار خویش می‌یابم دمادم بوی یار      زان همی گیرم دمادم خویشتن را در کنار
نه میانش را کناری نه کنارش را میان      وز میان آتش عشقش نمی‌یابم کنار[۱]
* * *
پرسید عزیزی که علی ز اهل کجایی      گفتم به ولایات علی کز همدانم
نه زان همه دانم که ندانند علی را      من زان همدانم که علی را همه دانم[۱]
* * *
نه دیده بود که جستجویش نکند      نه کام و زبان که گفتگویش نکند
هر دل که درو محبت او نبود      گر پیش سگ افکنند بویش نکند[۱]
* * *
حاشا که ز ضرب تیر و خنجر ترسیم      وز بستن پای و خستن سر ترسیم
ما گرم روان دوزخ آشامانیم      از گفت و شنید خلق کمتر ترسیم[۱]
* * *
گر بدر منیری و سما منزل تو      وز کوثر اگر سرشته باشد گل تو
گر مهر علی نباشد اندر دل تو      مسکین تو و سعی‌های بی‌حاصل تو[۱]
* * *

منابعویرایش

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ ۱٫۳ ۱٫۴ ۱٫۵ هدایت، رضاقلی‌خان. «علی همدانی قُدِّسَ رُوْحُهُ». نصرت‌الله فروهر. در ریاض العارفین. به کوشش سید رضی واحدی و سهراب زارع. تهران: انتشارات امیرکبیر، سال ۲۰۰۹م. ص ۱۳۰. شابک ‎۹۷۸-۹۶۴-۰۰-۱۲۳۳-۸.