باز کردن منو اصلی

عبدالله کوثری

مترجم و شاعر ایرانی

گفتاوردهاویرایش

  • «رضا سیدحسینی از مهم‌ترین مترجمان تأثیرگذار ادبیات بود که بسیاری از مکتب‌های فکری غرب را به جامعهٔ ادبی شناساند. او با ترجمهٔ آثار نویسندگانی مثل سیمون دوبووار و آندره مالرو گنجینه‌های ادبی آن دوره را وارد ادبیات ایران کرد؛ کتاب‌هایی که هنوز هم تجدید چاپ می‌شوند.»[۱]
  • «همیشه خود متن، تکلیف مترجم را روشن می‌کند.»[۲]
  • «هر کتابی در یک سن خاص و در یک موقعیت خاص برای آدم نقش قاطعی پیدا می‌کند.»[۳]
  • «اگر خواننده‌ای اهل گزینش باشد و کمی آگاهانه کتاب انتخاب کند، هر کتابی نقش خود را بر ذهن انسان حک می‌کند، بعضی بیش‌تر و بعضی کم‌تر، اما بعضی کتاب‌ها هستند که به نظر من هر خواننده جدی، بخصوص اگر اهل نوشتن باشد، باید پیوسته به آن‌ها مراجعه کند؛ مثل آثار کلاسیک ادبیات خودمان از جمله «شاهنامه» فردوسی و دیوان حافظ و آثار کلاسیک ادبیات غرب، مثل آثار هومر، تراژدی‌های یونان، رمان‌های قرن نوزدهم و همین‌طور کتاب‌های مقدس مثل قرآن، اوستا، عهد قدیم و عهد عتیق. با یک یا دو بار خواندن نمی‌توان به ژرفای این کتاب‌ها رسید و به نظرم آدم ناچار است مدام این کتاب‌ها را بخواند.»[۴]
  • «من برخلاف خیلی‌ها که از سرعت چشمگیر پیشرفت تکنولوژی خیلی‌خیلی ذوق می‌کنند، به اندازه آنها ذوق نمی‌کنم و حتی خیلی‌جاها نگران هستم. ضدتکنولوژی نیستم و در عین حال که قبول دارم ابزارهایی نظیر اینترنت زندگی امروز را تسهیل کرده و این اهمیت بسزایی هم دارد، اما یک‌سری عادات، رسوم و آداب مهم را از بین برده‌است. مثلاً تکنولوژی، زمان لازم برای رساندن یک پیغام یا نوشته را به حداقل رسانده اما باعث شده افراد مثلاً برای هم نامه ننویسند و همین موضوع سبب شده بخشی از توانایی‌های خوب انسان‌ها نفی شود و بلااستفاده بماند.»[۵]
  • «نامه‌ها نه‌فقط زیبا هستند بلکه عواطف افراد نسبت به یکدیگر را نشان می‌دهند و بسیاری نکاتِ نه صرفاً عاطفی بلکه انسانی در این نامه‌ها وجود دارد که مسلماً روابط بین افراد را تحت‌تاثیر قرار می‌داده و پیوند آنها را قوت می‌بخشیده.»[۶]
  • «ترجمه به تعبیری مصاف میان دو زبان است و زبان مقصد از این مصاف غنی‌تر می‌شود.»[۷]

منابعویرایش