باز کردن منو اصلی

عبدالرضا کاهانی (زاده ۱۳۵۲) کارگردان و فیلمنامه‌نویس ایرانی.

دارای منبعویرایش

  • «شخصیت‌های کارهای من همیشه واقعی هستند و ازبطن جامعه می‌آیند در واقع شخصیت‌هایی هستند که با آن‌ها در زندگی روزمره برخورد داشتم، ما به ازای بیرونی دارند و برای من قابل لمس هستند کمتر پیش می‌آید که با تخیلم شخصیتی را بسازم.»[۱]
  • «من همیشه اول به فضای فیلمم نگاه می‌کنم و این که فیلم قرار است چه چیزی را بگوید. فضای فیلم تعیین می‌کند آدم‌ها چطور باید حرف بزنند و با چه ادبیاتی. همه شخصیت‌ها باید با فضای فیلم هماهنگ باشند، اگر جایی نوسان داشته باشد، مشخص می‌شود و برای تماشاگر جدی و پی گیر سینما، آزاردهنده خواهد بود.»[۲]
  • «واقعیت این است که تماشاگرها در هر جای دنیا دوست دارند، فیلمهایی را ببینند که بازیگرهای محبوبشان در آن‌ها حضور دارند.»[۳]
  • «به طور معمول هرفیلمی که ساختم با مشکلات اکران روبرو شده است. برخی از فیلم‌هایم در ایران اجازه نمایش پیدا نکردند و بعضی هم مثل فیلم‌های آخرم در خارج از ایران مجوز نمایش نداشتند.»[۴]
  • «به نظر من بازیگر خوب کسی است که بتواند هر نقشی را فارغ از چهره و فیزیکش بازی کند. دوست دارم همان قدر که خودم در گیر فیلم می‌شوم بازیگر درگیر نقش و فیلم بشود. زمانی که نقش از بازیگر فاصله دارد، او از کشف و شهودی که برای رسیدن به نقش می‌کند لذت می‌برد. این حس لذت به گروه منتقل می‌شود و همه در یک فضای گرم و دوست داشتنی کار می‌کنند.»
  • «زمانی که لوکیشن می‌تواند مرا متقاعد کند بخش‌هایی از فیلمنامه را تغییر بدهم حتماً انتخاب بازیگر هم می‌تواند.»
  • «زمانی که بازیگر نقش را کشف می‌کند از فیلمنامه‌نویس و کارگردان تسلط بیشتری روی دیالوگ‌ها دارد.»
  • «زمانی که بازیگر روی نقش مسلط می‌شود این درک را پیدا می‌کند که کدام حرکت و دیالوگ برای این نقش مناسب یا نامناسب است.»
  • «کارگردان خوب از نظر من کارگردانی است که گروهش هرچه گفت قبول نکند!»
  • «مدیریت فضایی که همه گروه در آن احساس کنند حضور مؤثر دارند و حرف‌هایشان شنیده می‌شود برایم مهم‌ترین بخش کارگردانی است. در این فضا است که سرنوشت فیلم برای همه گروه مهم می‌شود.»
  • «میزانسن را از بازیگر و حس او می‌گیرم.»
  • «شما وقتی با بازیگر تحصیل کرده و حرفه‌ای کار می‌کنید مطمئن هستید که او می‌داند میزان حضور، اهمیتش را مشخص نمی‌کند.»
  • «فکر می‌کنم فیلم باید رویکردی به زندگی داشته باشد و زندگی همه این لحظه‌های شادی و غم را در خود دارد.»
  • «تماشاگر هر فیلمی را زمان مشخص می‌کند.»
  • نشست نقد و بررسی هیچ – خبرگزاری مهر – ۲۲ اسفند ۱۳۸۸

پیوند به بیرونویرایش