باز کردن منو اصلی

شهرام ناظری

خواننده، موسیقی‌دان، و هنرمند کرد ایرانی

شهرام ناظری (۱۳۲۸ / ۱۹۵۰م)، خواننده، موسیقی‌دان، آهنگ‌ساز و استاد موسیقی ایرانی.

شهرام ناظری - Shahram Nazeri.jpg

گفتاوردهاویرایش

  • «متأسفانه نسل جدید وقیح است، این نسل سرقت می‌کند و به دزدی از فکر دیگران مشغول است. من این موضوع را به وضوح دیده‌ام، هر فردی چهار جلسه ردیف موسیقی یادگرفته است و احساس می‌کند صدایی دارد، طوری خود را در جامعه معرفی می‌کند که گویی از علی اکبر شهنازی بالاتر و برتر است… این روند برای هنر خوب نیست چرا که استمرار همین فضاست که به هنر آسیب می‌رساند.»[۱]
  • «این روزها جوانانی را می‌بینیم که کاملاً در خدمتِ تقلید هستند و البتّه گناهی هم ندارند، چون چیزی را به آنها یاد ندادند که بخواهیم از آنها توقع داشته باشیم..»[۲]
  • «من متعلق به منطقه‌ای هستم در جوار بیستون و دالاهو. جایی که موسیقی و ساز به چشم یک پدیده آسمانی و آئینی نگریسته می‌شود به همین دلیل برای دست زدن به ساز، وضو می‌گیرند و آن را پاکیزه نگه می‌دارند.»
  • «اعتقاد دارم که هر کسی باید به موسیقی اصیل خود که سرچشمه‌های هنری دارد با فرهنگ و دیدگاه خود نگاه کند تا قدرت پرواز داشته باشد.»
  • «هنرمند واقعی کسی است که برای مردم کار می‌کند اما با مطالعه در اجتماع و فرهنگ از آن‌ها، نفسی تازه و حرکتی رو به رشد را می‌گیرد و به راه خود ادامه می‌دهد.»
  • «تمام تلاش خود را می‌کنیم که موسیقی سنتی را حفظ کنیم. شما از پشت پرده موسیقی خبر ندارید بارها پیشنهاد شده که بیا و این ۱۰۰ میلیون را بگیر و آثاری از دلکش و پوران را بخوان من هم می‌گویم اگر ۱۰۰ میلیارد هم که بدهید نمی‌خوانم، راه من و هدف امثال من مشخص است، وظیفهٔ هنرمند خلق اثر است نه تکرار و بازخوانی آثار هنرمندان دیگر .»
  • «برایمان تازگی ندارد که کنسرت دهیم، عده‌ای بریزند، سازها را بشکنند، ما را ببرند و یا همان‌جا کتکمان بزنند و ما لت و پار برگردیم.»
  • «خلق یک قطعه، تنها به تکنیک و آهنگساز و… وابسته نیست، بلکه عشق هم می‌خواهد که این صدا را تراوش دهد. اگر شما صدایی را دوست ندارید به معنای آن است که در آن صدا همه چیز هست اما عشق نیست.»
  • «احساسم بر این است که هنوز یک بی‌فرهنگی نسبتاً مطلق حاکم است، اما روح تمدن بیداری که در ذره ذرهٔ وجود هر ایرانی و «ژن» آنها وجود دارد گاهی حضور خود را در صحنه‌ها به گونه‌ای نشان می‌دهد که همه را متعجب می‌کند.»

دربارهٔ اوویرایش

  • «به‌کاربردن لفظ شوالیه برای هنرمند ایرانی یعنی توهین به کشوری که در آن حافظ، فردوسی، مولانا، خیام و سعدی هست، یعنی توهین به خیلی از ارزش‌های دیگر... آیا این ناشی از یک نوع حقارت ملی نیست که در وصف یک موسیقی‌دان، همکاران شما بنویسند شوالیه آواز ایران؟ وقتی می‌نویسیم شهرام ناظری، همین نام برای توصیف همه‌چیز کافی است.»

منابعویرایش