باز کردن منو اصلی

حسین علیزاده (۱۳۳۰ / ۱۹۵۱ م) آهنگ‌ساز، ردیف‌دان، پژوهش‌گر و نوازنده تار و سه‌تار ایرانی.

Hosein alizadeh2.jpg

گفتاوردهاویرایش

  • «فضای موسیقی در ایران، فضایی است که نه منتقد دارد و نه رابطه هنرمندانش با یکدیگر، رابطه‌ای خارج از کلیشه‌های سنتی است.»[۱]
  • «موسیقی را از من و امثال من نمی‌توانند بگیرند. اگر موسیقی بخواهد شهید داشته باشد من در صف اول آن ایستاده‌ام. اگر موسیقی را از ملت بگیرید، دل آن‌ها را گرفته‌اید».[۲]
  • «موسیقی شغل ما نیست، عشق ماست. اگر مسئولان و حکومت موسیقی را حذف کنند، اعتقادات خود را حذف کرده‌اند چرا که برای تمام مراسم همچون دفاع مقدس و مدافعین حرم برای القای حس میهن پرستانه از موسیقی استفاده می‌کنند».[۳]
  • «در طول زندگی وقتی به روحیه و اهدافم و حتی به شجاعت‌هایم نگاه می‌کنم، می‌بینم همه را از موسیقی دارم. موسیقی مرا شجاع کرده. حتی قبل از انقلاب که در شرایط تنگنا قرار گرفتم، عبور از آن فقط شجاعت می‌خواست و بعد از انقلاب هم همین‌طور و همیشه موسیقی شجاعت من بود.»[۴]
  • «موسیقی، واکنش انسان به شرایط زندگی شاد یا غمناک او بوده است. اینجاست که آیین‌ها و رقص‌ها و بزم‌ها و موسیقی شکل می‌گیرد. موسیقی و رقص دلیل و ریشه خاص خود را دارد. رقص ریتم و موسیقی باهمند و با زندگی مردم عجین بوده است. هرجا رقص و حرکات‌موزون منع شده، بخشی از موسیقی هم آسیب دیده است.».
    • روزنامهٔ شرق، شماره ۲۱۱۱–۲۰ / ۶ / ۱۳۹۳
  • «تقریباً تمام تاریخ کردستان را که مطالعه می‌کنید در موسیقی نهفته است. اساساً موسیقی در کردستان و مناطق کردنشین مقدس است. من همیشه گفته‌ام [برخلاف] عده‌ای که گاهی می‌گویند مقدسات مانع موسیقی می‌شوند، ولی در بسیاری از نقاط ایران موسیقی، اصل مقدس است. حتی در مسابقه قرآن‌خوانی هم گاهی موسیقی در شکل مقدس آن دیده می‌شود. غیر از حفظ و تفسیر، بیشتر برای لحن موسیقایی قرآن جایزه می‌دهند و قضاوت می‌کنند.».
    • روزنامهٔ شرق، شماره ۲۱۱۱–۲۰ / ۶ / ۱۳۹۳
  • «اگر نگاه ایرانی داشته باشیم و همه اقوام این سرزمین را متعلق به خودمان بدانیم، از راه موسیقی، اقوام ما به هم نزدیک‌تر می‌شوند».
    • روزنامهٔ شرق، شماره ۲۱۱۱–۲۰ / ۶ / ۱۳۹۳

منابعویرایش