باز کردن منو اصلی

سعید سلطان‌پور (زاده ۱۳۱۹ در سبزوار - درگذشته ۱۳۶۰ در تهران)، کارگردان تئاتر، نمایش‌نامه‌نویس و شاعر ایرانی بود. او، به سبب تیربارانش در سال ۱۳۶۰ و شرکت در «شب‌های شعر گوته» درسال منتهی به انقلاب ۱۳۵۷ ایران، سرشناس‌ترین شاعر زندانیان سیاسی در دههٔ ۵۰ است.

گفتاوردهاویرایش

  • «نغمه در نغمهٔ خون غلغله زد، تندر شد/شد زمین رنگ دگر، رنگ زمان دیگر شد//چشم هر اختر پوینده که در خون می‌گشت/برق خشمی زد و برگردهٔ شب خنجر شد»
    • غزل زمانه[۱]
  • «هلا اردک که تاجت نیلگونه/پر و بال سفیدت غرق خونه//تو با غمخوار خود بودی همیشه/چرا تنهایی و بی آشیونه»
    • ترجمهٔ شعر ترکی سرودهٔ بایاتی «یاشیل دیر باشین اردک/آل دیر قوماشین اردک//همیشه جت گزردین/هانی یولداشین اردک»[۲]
  • «آن دلاور که قفس با گُلِ خون می‌آراست/لبش آتش‌زَنه آمد، سخنش آذر شد//آتشِ سینهٔ سوزانِ نوآراستگان/ تاولِ تجربه آورد، تبِ باور شد//وَه که آن دلبرِ دلباخته، آن فتنهٔ سرخ/رهروان را رهِ شبگیر زد و رهبر شد//شاخهٔ عشق که در باغ زمستان می‌سوخت/آتشِ قهقه در گل زد و بارآور شد»
    • غزل زمانه[۳]

پانویسویرایش

  1. سلطان‌پور، سعید، از کشتارگاه، ۱۳۵۸، صفحهٔ ۸.
  2. «بایاتیلار / سعید سلطانپور / قیزیل ایاق / آشیق عبدالعلی». یوتیوب. 
  3. غزل زمانه با صدای سعید سلطان‌پور، یوتیوب.

در پروژه‌های خواهر می‌توانید در مورد سعید سلطان‌پور اطلاعات بیشتری پیدا کنید.

  در میان مقاله‌ها از ویکی‌پدیا
  در میان واژه‌ها از ویکی‌واژه
  در میان کتاب‌ها از ویکی‌نسک
  در میان متون از ویکی‌نبشته
  در میان تصویرها و رسانه‌ها از ویکی‌انبار
  در میان خبرها از ویکی‌گزارش