باز کردن منو اصلی

محمدحسین مُعَیِّری با تخلُّص رهی (۳۰ آوریل ۱۹۰۹، تهران - ۱۵ نوامبر ۱۹۶۸، تهران) مقام‌دار ارشد وزارت پیشه و هنر، شاعر، موسیقی‌دان و ترانه‌سرای ایرانی بود.[۱]

گفتاوردهاویرایش

نغمهٔ حسرت
اصفهان فروردین ماه ۱۳۲۴
یاد ایامی که در گلشن فغانی داشتم      در میان لاله و گل آشیانی داشتم
گرد آن شمع طرب می‌سوختم پروانه وار      پای آن سرو روان اشک روانی داشتم
آتشم بر جان ولی از شکوه لب خاموش بود      عشق را از اشک حسرت ترجمانی داشتم
چون سرشک از شوق بودم خاک‌بوس درگهی      چون غبار از شکر سر بر آستانی داشتم
در خزان با سرو و نسرینم بهاری تازه بود      در زمین با ماه و پروین آسمانی داشتم
درد بی عشقی ز جانم برده طاقت ورنه من      داشتم آرام تا آرام جانی داشتم
بلبل طبعم «رهی» باشد ز تنهایی خموش      نغمه‌ها بودی مرا تا همزبانی داشتم[۱]

منابعویرایش

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ برقعی، محمدباقر. سخنوران نامی معاصر ایران. ج. سوم. نشر خرم، چاپ ۱۳۷۳. ص۱۶۱۶. شابک ‎۹۷۸۹۶۴۹۹۷۲۴۰۴.