باز کردن منو اصلی

تسلی‌بخشی‌های فلسفه

کتابی از آلن دو باتن

تسلی‌بخشی‌های فلسفه (به انگلیسی: Consolations of Philosophy) نام کتابی غیرداستانی است نوشتهٔ الن دو باتن.

گفتاوردهاویرایش

  • «مونتنی مردی را می‌شناخت که به نظر می‌رسید عشقش یه کتاب به بهای زیادی تمام شده‌است: " هرگاه از [این] آشنای خود می‌خواهم به من بگوید دربارهٔ فلان چیز چه می‌داند، می‌خواهد کتابی را به من نشان دهد: تا در لغت نامه اش معانی واژه‌های دَلَمه و باسن را پیدا نکند، جرئت نمی‌کند به من بگوید که روی باسنش دلمه دارد. "»[۱]
  • «اگر نمی‌توانیم چنان خویشتنداری و متانتی داشته باشیم، اگر تنها پس از چند کلمهٔ تند دربارهٔ شخصیت یا دستاوردهایمان به گریه می‌افتیم، دلیل آن ممکن است این باشد که تأیید دیگران بخش مهمی از قابلیت ما برای اعتقاد به حقانیت خودمان را تشکیل می‌دهد. مااحساس می‌کنیم که حق داریم عدم محبوبیت را نه فقط به خاطر دلایل عملی، و به دلیل پیشرفت با بقا بلکه مهم‌تر از آن به این دلیل جدی بگیریم که مورد تمسخر قرار گرفتن نشانهٔ روشنی از گمراهی ماست…»
  • «زندگی اجتماعی سرشار است از اختلاف و تضاد میان برداشت‌های دیگران از ما و واقعیت وجودی ما. وقتی محتاط هستیم، به حماقت متهم می‌شویم. کمرویی ما نشانهٔ غرور و تمایل به جلب چاپلوسی شمرده می‌شود، می‌کوشیم تا سوءتفاهم را از میان برداریم ولی دهانمان خشک می‌شود و نمی‌توانیم جملات مورد نظر خود را بیان کنیم. دشمنان سرسخت به مقام‌هایی منصوب می‌شوند که ما را زیر دست ـآنان می‌سازد. در برابر دیگران سرزنشمان می‌کنند. در نفرتی که نامنصفانه معطوف به فیلسوفی بی گناه (سقراط) شده طنین و پژواک همان آزار و اذیتی راتشخیص می‌دهیم که کسانی که نسبت به رعایت عدالت در حق ما ناتوان یا بی میل هستند برما روا می‌دارند.»
  • «مونتنی، مثل اپیکور، دوستی را مولفهٔ ضروری خوشبختی می‌دانست: به باورمن، شیرینی مصاحبت رفیقی مناسب و دمساز هرگز به ضرر کسی تمام نمی‌شود. آه !یک دوست! چقدر قضاوت دوران باستان درست است که معاشرت با کسی گواراتر از عنصر آب و ضروری تر از عنصر آتش است.»
  • «یک تسلی دیگر در مواجهه با اتهامات مربوط به نا بهنجاری، دوستی است. یکی از ویژگی‌های دوست این است که آن قدر مهربان است که در مقایسه با اکثر مردم بخش بیشتری از وجود مارا بهنجار می‌داند. هنگام گفتگو با مخاطبی عادی بسیاری از نظرهای خود را به دلیل بسیار زننده بودن، جنسی بودن، مأیوسانه بودن، احمقانه بودن، هوشمندانه بودن یا احساساتی بودن، بیان نمی‌کنیم ولی این نظرهارا با دوستان خود درمیان می‌گذاریم. دوستی، توطئهٔ کوچکی است علیه آنچه دیگران معقول می‌پندارند.»

جستارهای وابستهویرایش

منابعویرایش

ویکی‌پدیا مقاله‌ای دربارهٔ
  1. آلن دوباتن، تسلی‌بخشی‌های فلسفه، ترجمهٔ عرفان ثابتی، انتشارات ققنوس، ۱۳۹۵.