باز کردن منو اصلی

یحیی سمیعیان با تخلُّص ریحان (۱۸۹۵، تهران - ۱۹۸۴، تهران) روزنامه‌نگار، مقاله‌نویس و شاعر ایرانی بود.[۱]

گفتاوردهاویرایش

بی‌پناه
روز و شب مایین و درد و ناله و سوزنده آهی      ای صنم در عشق تو ما را بود خوش دستگاهی
بارها قصد کردم راه صحرا پیش گیرم      جز سر کوی تو جانا پیش نامد هیچ راهی
پیش خو گفتم که دل‌ها را به دل‌ها راه باشد      با کمال هوشیاری کرده بودم اشتباهی
خاطرم تابنده است از معرفت چون آفتابی      تا سر و کارم بود با خوبرویی همچو ماهی
عاشقم شوریده‌ام پیشم مکن هرگز حدیثی      جز رخسار نگاری جز ز چشمان سیاهی
ای که پرسیدی که ریحان کیست بشتو تا بگویم      عاشقی افسرده‌حالی، خسته‌جانی بی‌پناهی[۱]

منابعویرایش

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ برقعی، محمدباقر. سخنوران نامی معاصر ایران. ج. سوم. نشر خرم، چاپ ۱۳۷۳. ص۱۶۶۴. شابک ‎۹۷۸۹۶۴۹۹۷۲۴۰۴.