باز کردن منو اصلی

کوروش نیکنام (۱۳۳۳)، موبد، نویسنده ایرانی و پژوهشگر فرهنگ ایران باستان.

گفتاوردهاویرایش

  • «مخارج زندگی هر خانواده در ایران به نسبت زیاد و دشوار است و اگر جوانی به ویژه پسرها درآمد لازم برای زندگی نداشته باشند با مشکلات فراوانی روبرو خواهند شد.»[۱]
  • «جشن سده، یکی از جشن‌های ملی ایرانیان است و برگزاری آن مربوط به زرتشتیان ایران نیست چنان‌که جشن نوروز وبزرگداشت شب چله را همهً ایرانیان پاس می‌دارند شایسته است تا دیگر جشن‌های ایران باستان نیز که جنبهً دینی زرتشتی ندارد و برگرفته از پدیده‌های تاریخی، طبیعی و حماسی نیاکان ما در ایران است نیز همگانی شود و ایرانیان به برپایی آن افتخار کنند. جشن سده (مهار شدن آتش)، جشن مهرگان (آیین پیمان و دوستی)، جشن تیرگان (حماسه آرش کمانگیر) جشن اسفندگان (برگداشت جایگاه زنان) از جمله جشن‌های ملی ایرانیان است.»[۲]
  • «در بینش زرتشت، انسان موجودی بی‌اختیار نیست که سرنوشتش را از پیش برایش تعیین کرده باشند و خودش در آن نقشی نداشته باشد. اهورامزدا انسان را موجودی آزاد آفریده وبه او نیروی انتخاب داده تا بتواند راه زندگی خود را با ارادهً خویش برگزیند و به خواست خود، خوشبختی و یا برعکس رنج، سختی وبدبختی را در زندگی احساس کند. زرتشت آفریده شدن جهان هستی را بی هدف واتفاقی نمی داند بلکه والاترین هدف آن را گسترش راستی وهنجار درست در زندگی انسان می‌داند چنان‌که ساختار هستی ازآغاز تا انجام بر راستی بنیان شده است.»[۳]
  • «زرتشت تنها آرزوی انسان را نزدیک شدن به اهورامزدا می‌داند وآغازِ این حرکت را شناختِ راهِ رستگاری و عرفان می‌داند. پیام آورراستی باوردارد که شاد وخوشبخت ساختن دیگران و خدمت کردن به مردم، بهترین شیوه نیایش خداوند است، انسان بایستی آنچه را که آرزو دارد تنها از خداوند خود درخواست کند، از استوره سازی و خرافه پنداری دوری گزیند و نیروهای مادی و ساختگی را نجات دهنده ویاریگر خود باورنداشته باشد زیرا انسان با داشتن اندیشه وخرد، وظیفه دارد دانش اندوزد وبا یاری از خرد رسای خویش با مشکل ونارسایی‌های زندگی مبارزه کند.»[۴]
  • «اگر زمانی با بی‌مهری یكی از نشانه‌های هویت فرهنگی نیاكان خود را به كنار گذاشته‌ایم، اكنون با مهربانی پذیرای نشانِ شیر و خورشید سرخ ایرانی به جای هلال احمرِ عثمانی، در یاری رساندن به نیازمندان باشیم. »[۵]

منابعویرایش