چزاره پاوزه: تفاوت بین نسخه‌ها

بدون خلاصه ویرایش
پس از اینکه حکومت فاشیست ایتالیا، او را به [https://en.wikipedia.org/wiki/Brancaleone,_Calabria کالابر] تبعید کرد (۱۹۳۶-۱۹۳۵) اولین مجموعه‌ی اشعارش را انتشار داد و با رمان کوتاهی به نام "سرزمین‌های تو" در ردیف نویسندگان نئورئالیست قرار گرفت.<ref name="sokhan">ژان پاتریک موری. چزاره پاوزه، مرد منزوی. خسرو سمیعی. مجله سخن. دوره هجدهم. شماره هشتم و نهم. دی و بهمن ۱۳۴۷. صفحه ۸۵۷ </ref><br />
 
وی با اینکه در عالم ادب نویسنده‌ی موفقی بود (در سال ۱۹۴۷ '''[[w:جایزه سالنتو | جایزه سالنتو]]''' و در سال ۱۹۵۰ '''[[w:جایزه استرگا | جایزه استرگا]]''' را برده بود) زندگی ناموفق و اندوه‌زده‌ای داشت و در سال ۱۹۵۰ در یکی از هتل‌های شهر '''[[w:تورین | تورین]]''' خودکشی کرد. بیشتر آثار او و از جمله یادداشت‌هایش با عنوان "پیشه‌ی زیستن" پس از مرگش چاپ شد.<ref name="sokhan" />
== دارای منبع ==
* «‏شکست خورده‌ی واقعی کسی نیست که در امور مهم شکست خورده باشد. تازه چه کسی توانسته است در امور مهم موفق باشد؟ - شکست خورده‌ی واقعی کسی است که در چیزهای کوچک توفیق نیابد. کسی که موفق نشود برای خود یک Home <ref group="پاورقی">در متن اصلی نیز به انگلیسی است</ref> بوجود آورد، نتواند حتی یک دوست داشته باشد، نتواند یک زن را راضی کند، نتواند زندگی خود را مثل دیگران تامین کند. چنین کسی غمگین‌ترین شکست خورده‌هاست.» <ref name="sokhan" />
== منابع ==
<references />
 
== پاورقی‌ها ==
<references group="پاورقی"/>
 
== منابع ==
<references />
 
 
۵۶

ویرایش