محمدحسین فضل‌الله: تفاوت بین نسخه‌ها

 
* <small>دربارۀ بکاربردن مواد نیروزا در ورزش</small> : « استفاده از اين مواد خود به خود و به عنوان عملى كه انسان اختيار دارد با خود انجام دهد، حرام نيست. اما در مسابقات ورزشى كه نوعى حالت قرارداد بين دو طرف برقرار است، استفاده از اين مواد حرام است، زيرا پاى بندى به شروط تعيين شده در قرارداد واجب است. در اين مسابقات ورزش به عنوان فعاليتى طبيعى و بدنى با استفاده از نيروى فردى و بدون افزودن هيچ عامل توان بخش غيرطبيعى - مانند مواد نيروزا - لحاظ شده است...مسلمان بايد به شرط خود پاى بند باشد، چنان كه در حديث شريف آمده است: «المؤمنون عند شروطهم» «مؤمنان به شرط هاى خويش وفادارند». بنابراين استعمال مواد نيروزا براى مسلمان ورزشكار در مسابقات جايز نيست و اگر او با به كارگيرى اين مواد يا هر ابزار غير طبيعى اى پيروز شد، حق گرفتن مدال يا جايزه را ندارد.»<ref>http://www.bayynat.ir/index/?state=es&gid=43</ref>
 
 
* « اسلام مى خواهد كه انسان در آغاز روابط و شادى هاى خود، پايان را بيانديشد، تا شادى آغازين با شادى پايانى پيوند يابد و شادى او چنان نباشد كه از پس آن حزنى باشد...شادى، نيازى طبيعى براى انسان است و خدا هم آن را حرام نكرده است. اما انسان مى تواند تفريح و شادى اش را هماهنگ با اعتقادات و اصول فكرى اش قرار دهد و به سرگرمى هاى حلال مشغول شود. زيرا دل انسان و غريزه انسان نيازمند نفس كشيدن است، چنان كه مسووليت هاى عقيدتى و شرعى نيز برعهده اوست.» <ref>http://www.bayynat.ir/index/?state=es&gid=50</ref>
 
=== ب ===
۳۹٬۷۴۷

ویرایش