عبدالجواد ادیب نیشابوری: تفاوت بین نسخه‌ها

جز
 
==درباره او==
* « ادیب نیشابوری درخشش پایانی از اتشدان فرهنگ نیشابور باستان بود که با خاموشی وی چراغ دانش و فرهنگ نیشابور خاموشی پذیرفت.»
*«این شاعر مشروطه در قالب های سنتی و با زبان قدمایی شعر می سروده‌است و بر خلاف شعرایی چون سید اشرف الدین گیلانی، عارف قزوینی و عشقی به شدت از به کار بردن زبان عوام در اشعار خود دوری می کند و به همین دلیل است که باید «ادیب نیشابوری» را از شاعران حاشیه مشروطیت دانست. »
** [[فریدون جنیدی]] <ref>دیوان اشعار ادیب نیشابوری: به همراه پژوهشی در زندگی احوال اثار و معاصران او</ref>
 
 
* « این شاعر مشروطه در قالب های سنتی و با زبان قدمایی شعر می سروده‌است و بر خلاف شعرایی چون سید اشرف الدین گیلانی، عارف قزوینی و عشقی به شدت از به کار بردن زبان عوام در اشعار خود دوری می کند و به همین دلیل است که باید «ادیب نیشابوری» را از شاعران حاشیه مشروطیت دانست. »
**''رضا افضلی،مدرس ادبیات دانشگاه فردوسی/دوشنبه اول مرداد ۸۶''
 
 
*«این شاعر مشروطه در مبارزه با نادانی و ریا کاری سر از پا نمی شناخت اما برغم حوادث متعددی که از آغاز زندگی تا پایان عمرش بوقوع پیوسته‌است، چندان سخنی از زندگی و حوادث پیرامونش در اشعار خود به میان نیاورده‌است. »
 
* « این شاعر مشروطه در مبارزه با نادانی و ریا کاری سر از پا نمی شناخت اما برغم حوادث متعددی که از آغاز زندگی تا پایان عمرش بوقوع پیوسته‌است، چندان سخنی از زندگی و حوادث پیرامونش در اشعار خود به میان نیاورده‌است. »
**''رضا افضلی،مدرس ادبیات دانشگاه فردوسی/دوشنبه اول مرداد ۸۶''
 
«ادیب نیشابوری» بر خلاف شاعران همزمان خود، بیرون از سنت های قدیمی سبک خراسان سخن نمی گوید و در شعر، راه پیشینیان را می پیماید. »
 
* « ادیب نیشابوری» بر خلاف شاعران همزمان خود، بیرون از سنت های قدیمی سبک خراسان سخن نمی گوید و در شعر، راه پیشینیان را می پیماید. »
**''رضا افضلی،مدرس ادبیات دانشگاه فردوسی/دوشنبه اول مرداد ۸۶''
 
 
او اطلاعات فراوانی از دانش های گوناگون اسلامی و علوم قدیم داشته‌است و اشرافش به واژه های فارسی و عربی، شعر او را از اشارات و تلمحیات مختلف سرشار کرده و این منطقی بودن و آگاهانه سرودن‌ها سبب شده‌است تا در شعر او شور، حال و عواطف شاعرانه کمتر مورد توجه قرار گیرد. »
 
* « او اطلاعات فراوانی از دانش های گوناگون اسلامی و علوم قدیم داشته‌است و اشرافش به واژه های فارسی و عربی، شعر او را از اشارات و تلمحیات مختلف سرشار کرده و این منطقی بودن و آگاهانه سرودن‌ها سبب شده‌است تا در شعر او شور، حال و عواطف شاعرانه کمتر مورد توجه قرار گیرد. »
**''رضا افضلی،مدرس ادبیات دانشگاه فردوسی/دوشنبه اول مرداد ۸۶''
 
==منابع==
*ادبیات معاصر (۱۵ -۱۴)
۹۵۸

ویرایش