باز کردن منو اصلی

تغییرات

۴ بایت اضافه‌شده ،  ۱۲ سال پیش
جز
بدون خلاصه ویرایش
'''[[W:افضل‌الدین بدیل ابراهیم بن علی خاقانی شروانی|خاقانی شروانی]]'''، یکی از بزرگترین قصیده‌سرایان ایرانی است. زادگاه وی شروان و به تاریخ ([[W:۵۲۰ (هجری قمری)|۵۲۰ هجری قمری]])است. او در سال ([[W:۵۹۵ (هجری قمری)|۵۹۵ هجری قمری]]) در تبریز درگذشت.
 
== دارای منبع ==
 
'''===دیوان اشعار'''===
* «آن مصر مملكت كه تو ديدی خراب شد// وآن نيل مكرمت كه شنيدی سراب شد»
* «از مزاج اهل عالم مردمی كم جوی از آنك// هرگز از كاشانه كركس همايی برنخاست»
* «همتت در جهان نمی‌گنجد// هفت دریا سـبو نمی‌دارد»
 
'''===امثال و حکم - دهخدا'''===
* «خركی را به‌عروسی خواندند// خر بخنديد و شد از قهقهه سست// گفت من رقص ندانم به‌سزا// مطـربی نيز ندانم به‌درست// بهر حمالی خواننـد مرا// كآب نيكـو كشـم و هيـزم چست»
* «شیر برفینم، نه‌آن شیری که بینی صولتم// گاو زرینم، نه‌آن گاوی که یابی عنبرم»
* «وصل تو بی‌هجر توان ديدنی// گوشت جدا كی شود از استخوان.»
 
'''===قصیده ایوان مدائن از دیوان خاقانی'''===
* «ما بارگه دادیم، اين رفت ستم برما// بر قصر ستم‌کاران گوئی چه‌رسد خزلان»
 
'''===قصیدهٔ اصفهان'''===
* «نکهت حور است يا صفای صفاهان// جبهت جوز است يا لقای صفاهان// ديو رجيم، آن‌که بود دزد بيانم// گر دم طغيان زد از همای صفاهان// او به‌قيامت سپيدروی نخيزد// زانکه سيه بست برقفای صفاهان// اهل صفاهان مرا بدی زچه گويند// من چه خطا کرده‌ام بجای صفاهان...// کردهٔ ِ قصار، پس عقوبت حداد// اين [[ضرب‌المثل|مثل]] است آن ِ اوليای ِ صفاهان»
 
۸٬۷۶۴

ویرایش