باز کردن منو اصلی

تغییرات

۸۳۲ بایت اضافه‌شده ،  ۲ سال پیش
* «انسان فطرتاً موجودی تراژیک است. به محض اینکه بر [[زندگی]] پیرامونش آگاهی می‌یابد، پی می‌برد که باید دیر یا زود آن را ترک کند. [[تراژدی]] در همین‌جا نهفته است. موجودات دیگر نمی‌دانند که خواهند مُرد، اما انسان می‌داند که هر زندگی باید پایان پذیرد و می‌داند کمه این پایان تا ابد با انسان همراه است. او خویشان و دوستان را از دست می‌دهد و [[مرگ]] هم بی‌وقفه او را تهدید می‌کند. [[زندگی]] در بستر مسائل اجتماعی، آمیزه‌ای از شادی‌ها و اندوه‌ها، یافتن‌ها و از دست دادن‌ها، کامیابی‌ها و ناکامی‌هاست.»
** ''[[چنگیز آیتماتوف]]''<ref name="ده گفتگو">{{یادکرد کتاب | عنوان =ده گفتگو| ترجمه =احمد پوری| سال =۱۳۸۹| ناشر =نشر چشمه|مکان = | شابک =97896436200882| صفحه =۱۴۳}}</ref>
{{ب|ای نسخهٔ نامه الاهی که تویی|ای آینهٔ جمال شاهی که تویی}}
{{ب|بیرون ز تو نیست هرچه در عالم هست|از خود بطلب هرآنچه خواهی که تویی<ref name="مجمع الفصحا" />}}
{{م|''[[افضل‌الدین کاشانی]]'' <ref name="مجمع الفصحا">{{یادکرد کتاب|| نام خانوادگی =هدایت| نام =رضاقلی‌خان| پیوند نویسنده =رضاقلی‌خان هدایت| فصل=۱۷۰. افضل‌الدین کاشانی| عنوان =[[w:مجمع‌الفصحاء|مجمع الفصحاء]]| کوشش =[[مظاهر مصفا]]|| جلد =یکم| سال =سال ۲۰۰۲م| ناشر =انتشارات امیرکبیر| مکان =تهران| زبان =fa| صفحه =ص ۳۵۷}}</ref>
{{پایان شعر}}
 
== منابع ==
۳۹٬۷۴۷

ویرایش