باز کردن منو اصلی

پرنده هما در اسطوره‌های ایرانی جایگاه مهمی دارد و معروف است که سایه‌اش بر سر هر کس بیافتد به سعادت و کامرانی خواهد رسید به همین دلیل به مرغ سعادت معروف شده‌است.

«تو فرّ همایی و زیبای گاه / تو تاج کیانی و پشت سپاه»

گفتاوردهاویرایش

در شعرویرایش

  • «تو فَرِّ همایی و زیبای‌گاه // تو تاجِ کیانی و پشتِ سپاه»
  • «همای سپهری بگسترد پر // همی بر سرش داشت سایه ز فر»
  • «بپوشید رخشنده رومی قبای // ز تاج اندر آویخت پَرِّ همای»
  • «تا نبود چون همای فرخ کرکس // همچو نباشد به شبه باز خشین‌پند»
  • «کس نیاید به زیر سایهٔ بوم // ور همای از جهان شود معدوم»
  • «همای، گو مفکن سایهٔ شرف هرگز // بر آن دیار که طوطی کم از زغن باشد»
  • «همایِ زلفِ شاهینِ شَه‌پرت را // دل شاهانِ عالم زیرِ پر باد»
  • «تا همایم خوانده‌ای در کام دل // هرنواله استخوان می آیدم»
  • «فرّ همای ملکی داشتی // اوج هوای فلکی داشتی»
  • «چون تو همایی شرف کار باش // کم خور و کم گوی و کم آزار باش»

منابعویرایش