نمایش در ایران (کتاب)

نمایش در ایران کتابِ بهرام بیضایی است در تاریخِ نمایش ایرانی، نوشتهٔ سالِ ۱۳۴۴.

از کتابویرایش

  • در یکی دو سرزمین همسایه‌ی ما موزه‌هایی هست که در آنها برای مثل عروسک‌های شب‌بازی ایرانی از عهد سلجوقی تا امروز را میشود دید. ولی اینجا موزه‌ها از هیچ چیز پر است، فقط گفته‌های پراکنده‌یی در برخی کتابها، نقل قولها، یادداشتها، سفرنامه‌ها و حرف حرف حرف!
    • پیشگفتار
  • دینهای یک‌خدایی − مثل دین زرتشتی و یا اسلام که ما داشتیم − کمتر از دینهای چندخدایی − آنچنانکه در هند و یونان بود − روحیه‌ی نمایش‌پذیری داشته‌اند.
    • ص. ۲ (مقدمات)

دربارهٔ کتابویرایش

  • به دانشکده گفتم موضوع پایان‌نامه‌ام را یافته‌ام: نمایش در ایران. گفتند در ایران نمایش وجود ندارد، اگر دارد موضوع این دانشکده نیست. و من از دانشگاه بیرون آمدم.
    • بیضایی، دههٔ ۱۳۶۰[۱]
  • یادم هست زمانی در فرنگ، دانشجویان ایرانی پایان‌نامه‌شان را درباره تعزیه می‌نوشتند. بعد، می‌دیدیم همه پایان‌نامه‌هایی که در این مورد در اروپا نوشته شده، ترجمه‌ای است از «نمایش در ایران» آقای بیضایی.
  • نمایش در ایران در واقع مانیفستی بود علیه نگاه سطحی و خودباخته‌ی کسانی که صرفاً برای برساختن تجدد در عرصه‌ی نمایش در ایران به غرب چشم دوخته بودند.
    • علی بزرگیان، ۱۴۰۱[۳]
  • . . . کتاب نمایش در ایران در سال پنجاه منتشر شده و دیگر برای الان کامل نیست.
    • امین اکبری‌نسب، آذرِ ۱۴۰۱[۴]

منابعویرایش

  1. بیضایی، بهرام و زاون قوکاسیان. گفت‌وگو با بهرام بیضایی. تهران: انتشارات آگاه، ۱۳۷۱. ۱۲. شابک ‎۹۶۴-۴۱۶-۱۱۰-۶. 
  2. مخبری، مهشاد. «کارگردانی مهمترین بازی است!». گزارش فیلم، ش. ۸ (آذر و دی ۱۳۶۹): ۳۷. 
  3. بزرگیان، علی. «بهرام، پسر ایران». اندیشه پویا، ش. ۸۰ (تیر و مرداد ۱۴۰۱): ۶۸. 
  4. https://ana.press/003R1b