باز کردن منو اصلی

مُلّا خضر بن احمد میکائیلی شهرت‌یافته به نالی (۱۷۹۸، شهرزور سلیمانیه - ۱۸۵۵، استانبول) شاعر کردی، صوفی نقشبندی، زبان‌شناس، حقوق‌دان و مترجم کردتبار عراقی در سدهٔ نوزدهم میلادی - دوران عثمانی - بود؛ به زبان‌های فارسی، ترکی و عربی نیز سرود.[۱]

Statue of Kurdish poet Nali in general garden of Sulaymaniyah, Kurdistan, Iraq.JPG

گفتاوردهاویرایش

ابروان تو طبیبان دل افگارانند       هر دو پیوسته ازآن بر سر بیمارانند
گنج رخسار تو دیدن نبود زهره مرا      که ز زلف تو برو خفته سیه مارانند
ما هزاران، ز غمت خسته و ناکام، ولی      کامیاب از گل روی تو خس و خارانند
بر سر کوی خود از گریه مکن منع مرا      زانکه گلهای چمن منتظر بارانند
نرگسان تو که خواب همه عالم بردند       خفتگانند، ولی رهزن بیدارانند
نه تو تنها به غمِ عشق دچاری نالی      هرکجا می‌نگری، جمع گرفتارانند[۱]

منابعویرایش

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ روحانی، بابا مردوخ. «نالی». در تاریخ مشاهیر کرد. ج. اول (عرفا، علما، ادبا و شعرا). تهران: انتشارات سروش. ص ۴۱۳. شابک ‎۹۶۴۳۷۶۰۴۰۵.