باز کردن منو اصلی

غلامحسین وحیدی (۱۸۷۶، بابُل - ؟) داروساز و شاعر ایرانی بود.[۱]

گفتاوردهاویرایش

نادیده جهان عاشق و شیدا چو منی      یا مثل تو نازک بدن و سیم‌تنی را
چون غنچه خود باز کنی بهر شکرخند      یک‌باره کنی محو ز دل هر محنی را
در دهر نمی‌گشت اگر خلقت شیرین      تاریخ نمی‌داد نشان کوهکنی را
معمار ازل طرح نکرده است به گیتی      بهتر ز سر کوی محبت وطنی را
از رنج و فراق تو که دیده است به عالم      چون قلب وحیدی تو بیت‌الحزنی را[۱]

منابعویرایش

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ نوری کوتنایی، نظام‌الدین. تاریخ ادبیات مازندران. ساری: نشر زهره، زمستان ۱۳۷۸. ۹۷۱. شابک ‎۹۶۴۵۷۰۴۱۵۴.