باز کردن منو اصلی

علی‌محمد کاردان (۲۲ مارس ۱۹۲۷، یزد - ۲۷ دسامبر ۲۰۰۷، تهران) متخصص تعلیم و تربیت و روان‌شناس ایرانی بود.

گفتاوردهاویرایش

  • «آدم‌سازی» به عقیده بنده تعبیر زیاد درستی نیست زیرا در واقع انسان به عنوان موجود زنده و اندیشمند و متفکر خود، خود را می‌سازد و کسی او را نمی‌تواند بسازد.»
  • «روح علمی که یکی از تجلیات شخصیت تربیت‌یافته است ممکن است در دانشگاه با روش‌ها و برنامه‌های خاصی تقویت شود ولی پایه‌های آن باید در سنین پیش از این دوره از طریق تعلیم علوم ریاضی و طبیعی بوجود آمده باشد به‌طوری‌که دانشجو که ما به محصل دانشگاه اطلاق می‌کنیم خود جوینده دانش است و استادان را با کنجکاوی‌هایی که دبیرستان در او برانگیخته است به طرح مسائل وادارد؛ و فقط استاد روش کشف حقایقی را که دانشجوی مبتدی نیاموخته است به وی نشان دهد.»
  • «همه‌جا، چه در فردیت آشکار نوزادان و چه در شخصیت استیلاجوی جوانان، چه در نقش‌های کودکان کودکستان و چه در حالت اجتماعیت کودکان دبستانی و پرسوناژهای دوره بلوغ، انسان از روی حرکت پیچیده خودآفرینی می‌بالد و این حالتی است که تربیت می‌تواند و باید آنرا با تمام قوا تشویق کند.»
  • «تربیت انسان را نمی‌آفریند بلکه او را در خلق خود مدد می‌کند.»
  • «در حدود پانزده سال قبل وزارت فرهنگ و هنر به اهمیت مسئله راهنمایی پی‌برد و رفته‌رفته کلاس‌های کارآموزی برای دبیران تشکیل شد و سخنرانی‌هایی ترتیب داده شد و نشریه‌هایی به صورت تألیف و ترجمه در زمینه‌های راهنمایی در آموزش و پرورش پدید آمد و از سال ۱۳۳۶ به بعد درسی تحت همین عنوان در مراکز تربیت معلم دایر شد و سپس در نظام جدید آموزش و پرورش که به تصویب رسید چنان‌که اطلاع دارید پس از تحصیلات ابتدایی ۵ ساله دوره‌ای به نام دوره راهنمای تحصیلی به وجود آمد. دلیل عنایت دستگاه تربیتی ایران به این مطلب را می‌توان در احتیاجات جدید نظام اقتصادی کشور به تربیت نیروی انسانی مخصوصاً تربیت تخصصی و جلوگیری از هجوم فارغ‌التحصیلان دبیرستان‌ها به دانشگاه‌ها و تحصیلات نظری، خلاصه کرد.»

منابعویرایش

ویکی‌پدیا مقاله‌ای دربارهٔ
  1. ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ ۱٫۳ ۱٫۴ علی‌اصغر ضرابی، مجموعه مباحثه‌ها، تهران: انتشارات بامداد، ۱۳۵۱، صص ۲۰۶–۲۲۷.