باز کردن منو اصلی

صفی بن قاسم اصفهانیهمچنین مشهور به صفیا (؟ - ۱۶۱۹م) شاعر و صوفی ایرانی بود.

شعرویرایش

مکن ناگشته از خاطر فراموشا، فراموشم      که چون از خاطرت رفتم، ز خاطرها فراموشم
به بازار محبت از پس سودای دل رفتم      دچارم شد خریداری که شد سودا فراموشم
صفی چندان بدم، کز لوح محفوظ ضمیر او      چو نیکی از نهاد مردم دنیا فراموشم
گناهکار توأم، گر کشی و گر بخشی      به دست تیغی و دست دگر کف دارم[۱]

منابعویرایش

ویکی‌پدیا مقاله‌ای دربارهٔ
  1. نظمی تبریزی، علی. دویست سخنور؛ تذکرةالشعرای منظوم و منثور. چاپ دوم. تابش، ۱۹۷۶. ۱۹۶.