باز کردن منو اصلی

حسن موسوی چلک متولد ۱۳۴۷، مددکار اجتماعی ایرانی است. وی در حال حاضر رئیس انجمن مددکاران اجتماعی ایران می‌باشد.

گفتاوردهاویرایش

  • «راه خروج از بیماری مزمن حوزه اجتماعی، استفاده از تمام ظرفیت‌ها است و مردم محور کار هستند و نباید در حوزه اجتماعی نگاه قیم‌مآبانه به مردم داشت و باید تمام سازمان‌ها در این حوزه درگیر شوند.»[۱]
  • «۲۰۰۰ عنوان مجرمانه در ایران وجود دارد در حالی که میانگین این شاخص در دنیا ۶۰ تا ۹۰ عنوان است،گفت: متأسفانه با داشتن ۸۰ میلیون جمعیت در کشور، مطابق آمار مسئولان قضایی ۱۵ میلیون و ۲۰۰ هزار پرونده قضایی در کشور وجود دارد این در حالیست که کشور هندوستان با داشتن بیش از یک میلیارد جمعیت، تعداد یک میلیون و ۲۰۰ هزار پرونده قضایی دارد.»[۱]
  • « در طول ۴۰ سال گذشته استراتژی‌های درستی برای مدیریت اجتماعی در کشور اتخاذ نشده است، حوزه اجتماعی با رویکرد اجتماعی قابل حل است و باید نگاه‌های سیاسی و امنیتی را در این حوزه کنار گذاشت. وجود تعداد بالای پرونده‌های قضایی، افزایش طلاق (به ازای هر ۳٫۵ ازدواج یک طلاق)، افزایش خشونت خانگی، سالمندآزاری (یکی از سه مولفه مداخلات در حوزه مددکاری اجتماعی) و مسائلی از این دست نشانه ضعف اخلاق در جامعه است.»[۱]
  • «بر اساس سرشماری رسمی کشور در سال ۹۵ بیش از ۳ میلیون زن سرپرست خانوار در کشور وجود دارد که این آمار در سال ۹۰ دو میلیون و ۵۵۳ هزار نفر، در سال ۸۹ یک میلیون ۶۶۶ هزار نفر و در سال ۷۵ کمتر از یک میلیون و ۲۰۰ هزار نفر بود و این بدان معنا است که در یک بازه زمانی ۲۰ ساله جمعیت زنان سرپرست خانوار دو برابرشده است.»[۱]
  • « با جزیره ای کردن اعتیاد، زنان سرپرست خانوار و دیگر آسیب‌های اجتماعی هیچ گاه نمی توان مدیریت صحیحی بر حوزه اجتماعی داشت در حالی که باید همه اینها را به صورت یک پازل واقعی نگاه کنیم. ما باید روی ۶۰ مولفه اجتماعی دیگر به جز آسیب‌ها کار کنیم تا مردم بهتر زیستن را تجربه کنند و کشور بتواند از شرایط کنونی خارج شود.امروز شاخص کیفیت زندگی در کشور ما پایین است و این امر موجب ایجاد ناامیدی، بی‌تفاوتی، ضعف مشارکت و فردگرایی و در نهایت تنهایی اجتماعی و جایگزین مولفه‌هایی می شود که موتور محرک کشور است.»[۱]
  • « مدارا، مهربانی و صداقت بخشی از اخلاق است و حوزه مددکاری اجتماعی، حوزه اجتماعی و حتی حوزه امنیتی ما به دلیل ضعف اخلاق در جامعه در رنج است.»[۱]
  • « ترویج روابط انسانی می تواند انسان ها را از «درد تنهایی» در خانواده و جامعه که بنا به دلایل مختلف، امروزه دامن گیر بسیاری از جوامع شده برهاند و محبت و مهربانی اجتماعی و همکاری و تعامل و احترام به حقوق متقابل را با احترام به تفاوت های افراد که از اصول اساسی مددکاری اجتماعی است، جایگزین کند.»[۲]
  • « روابط انسانی کمک می کند تا حس خوشایند و مثبت زندگی کردن و اعتماد به نفس در میان مردم در روابط بین فردی ساری و جاری باشد تا فقط به داشته های خوب گذشته مان دلخوش نباشیم و حسرت نخوریم و از بی مهری ها گلایه نداشته باشیم چرا که نیاز همیشگی همه انسان ها در همه جوامع داشتن روابط انسانی سالم است.»[۲]

منابعویرایش