باز کردن منو اصلی

حمیدرضا حامی (۱۳۵۵) از خوانندگان پاپ ایرانی.

گفتاوردهاویرایش

  • «مافیای موسیقی ایران تعدادی خاصی از اهالی موسیقی (خواننده، آهنگساز، نوازنده و شاعر) هستند که از رابطه و لابی و رانت برای پشرفت و درآمد زایی خودشان استفاده می‌کنند.[۱]
  • «نمونه‌های مافیا گری این افراد بیشمار است. مثلاً ترانه سرا و آهنگسازی که به واسطه همکاری با خواننده‌های سیاسی لس آنجلسی ممنوع الفعالیت هستند و همه خط قرمزها را رد کرده‌اند چگونه در ایران می‌توانند با یک خواننده خاص کار کنند و نامشان در صفحه اول آلبوم درج شود و در عین حال ممنوع الکار هم باشند؟[۲]
  • «برای من مهم نیست چه کسانی و چگونه فعالیت می‌کنند. مهم نیست که چه کسانی تیشه به ریشه فرهنگ ایرانی می‌زنند. من می‌خواهم از ایران بروم. زندگی خانوادگی خودم را به آلودگی کثیف موسیقی ایران ترجیح می‌دهم.[۳]
  • «پاپ، بی صاحب نیست. چیزی که امروزه به عنوان پاپ شکل گرفته و فعالیت می‌کند، پاپ نیست یا اگر هست پاپ بی صاحبی است که چند تاجر در شرکت‌ها آن را ساخته‌اند و ادامه اش می‌دهند تا منافع خودشان را ببرند و درآمد کسب کنند. نه توقعی از آنها دارم و نه ترسی. فکر کسب درآمد، پول و تجارت هم با آنها نیستم. دست آنها و نوچه هایشان که یکسری خواننده پول پرست هستند برای من رو شده و مبدأ و مقصد آنها را به خوبی می‌شناسم و در این زمینه با کسی شوخی هم ندارم و در صورت ایجاد اذیت و آزار بیش از این که * «تا به امروز بوده من هم دست به افشاگری مستند خواهم زد.»[۴]
  • «مافیای موسیقی دهان به دهان چرخیده و علاوه بر اهالی رسانه‌ها مردم هم پیگیر این ماجرا هستند و نسبت به قبل دیدشان گسترده‌تر شده است. مافیای موسیقی هم عده‌ای هستند که برخلاف آنچه جامعه تصور می‌کند، فقط براساس روابط شان پیشرفت می‌کنند و نه توانایی و ضوابط موجود.[۵]
  • دربارهٔ مرتضی پاشایی «ازدست‌دادن او، ازدست‌دادن هنرمندی است که قصد داشت به فرهنگ این کشور خدمت کند و این اتفاق، سخت و غیرقابل‌تحمل است. آرزوی هرکسی ماندگاری است و یقین دارم او تا همیشه در قلب هنرمندان و مردم ماندگار خواهد شد.»[۶]

منابعویرایش