باز کردن منو اصلی

حسین شفیعی (۱۹۲۳، اصفهان - ۲۲ ژانویه ۲۰۰۰، اصفهان) فقیه شیعه، استاد فلسفه، مؤلف و شاعر ایرانی بود.[۱]

گفتاوردهاویرایش

نامرد
تا نقد جان و دل نفشانی به پای دوست      راهت نمی‌دهند به خلوت‌سرای دوست
یکتا شوی چو از همه عالم به جذب عشق      دستت رسد به حلقهٔ زلف دوتای دوست
شاهنشه سریر سعادت کسی بود      کس سایه بر سر است ز فرّ همای دوست
اندر بساط هستی عامل هر آنچه هست      باشد نمی ز بحر سخا و عطای دوست
در روزگار هجر ز غم خسته شد دلم      خرّم دمی که فاش بینم لقای دوست
ای یاد جان‌فزا که در این ملک می‌وزی      از ما بگو به گوش دل پرضیای دوست
از دل برون نه‌ای، اگر از دیده غایبی      آری دل است آینهٔ باصفای دوست
باشد اگر ز بهر شفعیی هزار جان      مردانه می‌کند ز محبّت فدای دوست[۱]

منابعویرایش

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ برقعی، محمدباقر. سخنوران نامی معاصر ایران. ج. دهم. نشر خرم، چاپ ۱۳۷۳. ص۲۶۹. شابک ‎۹۷۸۹۶۴۹۹۷۲۴۰۴.