باز کردن منو اصلی

حادثه پارک شهر تهران در روز شنبه، چهاردهم اردیبهشت ماه سال ۱۳۸۱ روی داد و در آن شش دختر دانش‌آموز و یک قایقران در دریاچهٔ پارک شهر (تهران) غرق شدند.

دربارهٔویرایش

  • «حادثهٔ تلخ پارک شهر به ما نشان داد که مدیریت شهری در کشور ما آشفتگی بسیار دارد».
  • «حادثه تلخ و غم انگیز پر پر شدن گلهای نوشکفته، دانش آموزان عزیز موجب تألم شدید اینجانب گردید، از خداوند رحمان مسألت می‌کنم که با عنایت و فضل خود داغدیدگان این ضایعه تلخ، خصوصاً پدران و مادران عزیز و سوگوار را به تحمل این مصیبت توانمند سازد و آجر و پاداش صابران را شامل آنان گرداند و این عزیزان درگذشته را با اولیائش محشور فرماید.».
  • «حادثهٔ غم‌انگیز از دست رفتن گل‌های نوشکفتهٔ زندگی‌مان، دانش‌آموزان عزیز، تکان‌دهنده و تاب‌سوز بود...»
  • «این مصیبت بزرگ به پدران و مادران داغداری که گرفتار بی‌تابی خارج از وصف هستند و همچنین معلمان دلسوزی که با تحمل مشکلات فراوان دل به پرورش این گل‌ها سپرده و اکنون در روزهای گرامیداشت مقام معلم به داغ آنان نشسته‌اند، تسلیت می‌گویم».
  • «باید بررسی شود که چرا و چگونه دانش‌آموزان بدون در نظر گرفتن مسائل ایمنی و تجهیزات سوار قایق شده و این حادثه بروز کرده است... معلوم نیست که آیا قایق مورد استفاده دانش‌آموزان استاندارد بوده یا خیر؟ در واقع چگونگی حادثه برای ما مشخص نیست...»
  • «من به‌عنوان خدمتگزار مردم شریفِ تهران، به خانواده‌های داغدار و همچنین شهروندان تهرانی اطمینان می‌دهم که تمام توان سازمان شهرداری را در چهارچوب مجاری قانونی برای بررسی و پیگیری جوانب این حادثهٔ مرتبط با شهرداری تهران به‌کار گرفته و نتایج اقدامات انجام‌شده را به‌اطلاع عموم برسانم.»
  • «این چنین حادثه‌ای در زمرهٔ اولین‌ها نیست و متأسفانه به‌دلیل عدم پیگیری و نظارت، شاهد تکرار آن‌ها هستیم.»
  • «ساعت ۱۱ از پنجرهٔ بانک ملت به دریاچه می‌نگریستم در حالی که باران می‌بارید در همان لحظه به خود گفتم که چرا قایق این همه سرنشین دارد، قایق در حال تکان خوردن شدید بود که به چشمان خود دیدم به زیر آب رفت، تأمل نکردم و خود را به سرعت به دریاچه رساندم و تا جایی که می‌توانستم تلاش کردم تا اینکه به اتفاق چند تن دیگر از شهروندان توانستیم تعدادی از دانش‌آموزان را نجات دهیم.»
    • وحید علیزاده، شاهد رویداد[۸]

منابعویرایش