توران شهریاری

شاعر ایرانی (۱۳۱۰–۱۴۰۳)

توران شهریاری بهرامی (۴ نوامبر ۱۹۳۱، کرمان) حقوق‌دان جزایی، وکیل، کشنگر و شاعر ایرانی است.[۱]

گفتاوردها

ویرایش
ایران
ایران به چشمِ جان، دلِ گرمِ تویی      هستند دیگران همگی جسم، و جان تویی
گهوارهٔ تمدن و فرهنگی و هنر      خورشیدِ گرمتاب فلک آستان تویی
در کوره راهِ تیرهٔ تارخ باستان      در گوشِ ما حماسه‌گر داستان تویی
فرهنگ دیرپای جهان وام‌دار توست      بر فرقِ آن شکوهِ درخشان، عیان تویی
از روزگارِ رفته و دوران باستان      در گوشِ ما حماسه‌گرِ داستان تویی
یک‌جا ستبر و سخت چو پولادِ آب‌دار      یک‌جا لطیف و نرم‌تر از پرنیان تویی
با آن که ضربه‌های توان‌سوز دیده‌ای      در پیشِ سیل حادثه کوهِ گران تویی
آثار توست تا به ابد زیبِ موزه‌ها      مأوای قومِ باهنر آریان تویی
هرگه به کاروانِ تمدن نظر کنیم      چندین هزاره، پیشرو کاروان تویی
آیین مهر زادهٔ دامانِ پاکِ توست      محرابِ عشق و معبد پیر مُغان تویی
شکرِ میِ مغانه بود از سبوی تو      مستی‌فزای ساغر دُردی‌کشان تویی
تو خاستگاهِ عشقی و مهری و شور و نور      تابان‌ترین ستاره به هفت آسمان تویی
بر هرچه بنگرم همه گردند گرد تو      در این نظام شمسی ما، کهکشان تویی
تا باختر فروغ تو تابیده قرن‌ها      روشنگرِ سیپده‌دم خاوران تویی…[۱]

منابع

ویرایش
  1. ۱٫۰ ۱٫۱ برقعی، محمدباقر. سخنوران نامی معاصر ایران. ج. هشتم. نشر خرم، چاپ ۱۳۷۳. ص۳۱۱. شابک ‎۹۷۸۹۶۴۹۹۷۲۴۰۴.