باز کردن منو اصلی

علی باقرزاده با تخلُّص بقا (۲ ژوئیه ۱۹۲۹، مشهد - ۹ دسامبر ۲۰۱۶، مشهد) شاعر، مؤلف، بازرگان، نیکوکار و مقام‌دار دانشگاهی ایرانی بود.[۱]

گفتاوردهاویرایش

دردآفرین
گرچه از سودای دل پیوسته در بندیم ما      از دل دردآفرین خویش خرسندیم ما
بی‌نیازی بین که پیش همّت والای عشق      چرخ را با آن جلال از چشم افکندیم ما
گر چو گل خاموش ننشینیم از نازکدلی‌ست      ورنه باغ ذوق را شاخ برومندیم ما
پای ما را عشق در دام جنون افکنده است      گرچه پیر عقل را فرزانه فرزندیم ما
روی موج نیستی خفتیم غافل چو حباب      فارغ از هستی، به جرم یک شکر خندیم ما
بس خلاف دوستی دیدیم از یاران بقا      سختگیر و زودرنج و دیرپیوندیم ما[۱]

منابعویرایش

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ برقعی، محمدباقر. سخنوران نامی معاصر ایران. ج. اول. نشر خرم، چاپ ۱۳۷۳. ص۵۲۷. شابک ‎۹۷۸۹۶۴۹۹۷۲۴۰۴.