باز کردن منو اصلی

ابوالمظفّر نصر بن منصور بن محمد متخلص به استغنا و مشهور به استغنای نیشابوری از شاعران قرن چهارم قمری.هم عصر سامانیان .از شعرای دوره ی نخستین شعر فارسی دری است ازین روی بیشتر اشعارش موجود نیست.

گفتاوردویرایش

  • « به ماه ماندى اگر نیستی اش زلف سیاه /به زهره ماندى اگر نیستی اش مشكین خال //رخانش را به یقین گفتمى كه خورشید است /اگر نبودى خورشید را كسوف و زوال .»

منابعویرایش

  • لباب الالباب (23 /2)،
  • تاریخ ادبیات در ایران (438 /1)،
  • تاریخ ادبى ایران (679 /1)،
  • سخن و سخنوران (43)،
  • فرهنگ سخنوران (56)،
  • لغت‏نامه (ذیل/ ابوالمظفر)، مجمع الفصحا (234 /1).

پیوند به بیرونویرایش