باز کردن منو اصلی

آگنس نمز ناجی (۳ ژانویه ۱۹۲۲، بوداپست – ۲۳ اوت ۱۹۹۱، بوداپست) نویسنده، شاعر، مربی و مترجم مجارستانی بود.

Nemes Nagy Ágnes.jpg

گفتاوردهاویرایش

  • «در مرغزار، پیراهنی دوان دوان می‌گریزد.
در طوفانی بهاری
از بند رخت‌ها گریخت
و اکنون بر فراز چمنزار سبز به پرواز درآمده است:
رقص تهی از کالبدِ سربازی مجروح.
پا به فرار می‌گذارند رخت‌ها.
زیر آتش رعب‌آور صاعقه
آخرین یورش ارتش پرچم‌ها
و ملافه‌ها، آن‌ها سرعت می‌گیرند، زوزه‌ای غریب،
بادبانی پاره، لته‌ای ژنده
در بی‌کرانِ مرغزار سبز
افتان و خیزان
شکم‌های برآمدهٔ آن‌ها
گور دسته‌جمعیِ رخت‌ها.
از خودِ میخکوب شده‌ام کنده می‌شوم
دوان از پی آن‌ها
با حضوری اندکی مرئی‌تر
و دستانی باز
همچون ذهنِ کرختِ درختی مرده
که پرندگان گریخته از شاخسارانش را به خود می‌خواند
اکنون آن‌ها همگی با صورت بر زمین سقوط می‌کنند.
و همهٔ ارتش شکست‌خورده
ناگهنا به پا می‌خیزند پرپر-زنان
همچون نقوشی در ذهن
یا پروازی در خون غلتیده
با شلیک گلوله‌ای.
پشت سر، در مرغزار
تنها حالتی ملتمسانه
و سبزِ‌خاموشِ چمن. دریاچه‌ای.
طوفان[۱]

منابعویرایش

  1. حسن‌زاده، فریده. شعر زنان در سدهٔ بیستم میلادی. تهران: نگاه، ۲۰۰۱. ۷۱. شابک ‎۹۶۴۳۵۱۰۴۷۶.