باز کردن منو اصلی
Carjat Arthur Rimbaud 1872 n2.jpg

ژان نیکلا آرتور رَمبو (به فرانسوی: Jean Nicolas Arthur Rimbaud) (زادهٔ ۲۰ اکتبر ۱۸۵۴ - درگذشتهٔ ۱۸۹۱) شاعر فرانسوی است.

گفتاوردهاویرایش

اشراق‌هاویرایش

  • «سپیدهٔ تابستان را به آغوش کشیدم. چیزی هنوز به پیشانی‌ی کاخ‌ها نمی‌جنبید. آب مرده بود. اردوهای سایه ترکِ راهِ بیشه نمی‌گفت. رفتم به راه، با نَفَس‌ها که ولرم و زنده بیدار می‌شدند، و گوهران نظر کردند، و بال‌ها بی‌صدا برخاست. ماجرای نخستین، به کوره‌راهِ انباشته درجا از سوهای پریده‌رنگ و خنک، آن بود که گلی نام خود به من گوید. خنده به آبشار بور زدم که ژولیده بود میان کاجها: آن نُک، زَنخُدای را به جای آوردم، سیم‌اندام. آن‌گاه حجاب‌ها برداشتم یکان‌یکان. در کوچه‌باغ، بازوجنبان. میان دشت، که او را به خروس لو دادم. به شهر، از میانِ مناره‌ها و گنبدها می‌گریخت و من، دوانه همچو گدایی به کرانه‌های مرمری، پی‌ی او می‌کردم. بالای راه، نزدیک بیشهٔ برگِبو، گیرش انداختم در انبوهی‌ی حجابهای او، و اندکی حسِ پیکرِ پهنوَرَش کردم. سپیده و کودک پای بیشه فرو افتادند. به بیداری، نیمروز بود.»[۱]

منابعویرایش

ویکی‌پدیا مقاله‌ای دربارهٔ
  1. شعر «سپیده» از کتاب آرتور رمبو، اشراق‌ها (اوراق مصور آرتور رمبو)، ترجمهٔ بیژن الهی، انتشارات بیدگل، ۱۳۹۵.